احمد بن محمد ميبدى

200

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

پير طريقت گفت : الهى چون من كيست كه اين كار را سزيدم ؟ اينم بس كه صحبت تو را ارزيدم ! جز خداوند مفرماى كه خوانند مرا * سزد اين نام كسى را كه غلام تو بود [ آيات 63 - 58 ] تفسير لفظى 58 - إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً . خداوند فرمان مىدهد كه امانات مردم را به صاحب امانت ردّ كنيد و چون ميان مردمان حكم كنيد پس بايد به داد و انصاف حكم كنيد و خداوند شما را به خوب چيزى كه همان عدل است پند و اندرز مىدهد ، به درستى كه خداوند شنوا و بينا است . 59 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا . اى گروندگان ، خدا و پيغمبر او و صاحبان امر را فرمان بريد ، پس اگر در چيزى از امور دين باهم اختلاف داشتيد ، به خدا و رسول باز بريد ، اگر به خدا و بروز رستاخيز ايمان داريد آن روش براى شما بهتر و نيكوتر سرانجام است . 60 - أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً . آيا نمىبينى آنان كه گمان مىكنند كه ايمان آورده‌اند به آنچه به تو ( اى محمّد ) و فرستادگان پيش از تو فرود آورده شده ( با اين حال و گمان ) داورى را نزد بت مىخواهند درصورتىكه مأمور بودند كه به بتها كافر شوند ولى شيطان مىخواهد كه آنها گمراه شوند گمراه شدنى دور از حق و حقيقت ! 61 - وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً . چون به آنها گفته شود كه بسوى قرآن و رسول خدا آئيد ، مىبينى ( اى محمّد ) منافقان را كه چگونه برمىگردند از تو برگشتنى ! 62 - فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً . چون بود آنگاه كه به ايشان مصيبتى رسد كه دستهاى خودشان از پيش براى آنان آماده ساخته ! در آن‌وقت نزد تو آيند و به خدا سوگند ياد كنند كه آنچه گفتند يا كردند جز نيكوئى و وفاق نمودن ميان دل و زبان ، اراده و قصدى ديگر نداشتند ! 63 - أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً . آنان كسانى هستند كه خداوند از دلهاشان آگاه است ، پس از ايشان روىگردان و آنان را فراگذار و پند و اندرز ده و به آنها سخنى بگو رسا و با اثر كه در دلشان ژرف آيد و كارگر شود ؟ ( تفسير ادبى و عرفانى ) 58 - إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ . آيه . خداوند مهربان ، كارساز بندگان ، مىگويد : امانتها كه به ذمّت خويش است به صاحبش برگردانيد و در آن تصرف مكنيد و از خيانت در امانت بپرهيزيد و بدانيد كه بعد از